Nee, het touwtje uit de brievenbus was voor mij niet het aansprekende deel van het bijzondere pleidooi van Jan Terlouw. En nee, ik wil niet terug in de tijd!

En toch was ik onder de indruk van zijn verhaal. Door zijn bevlogen wijsheid op het thema en de hartstochtelijke betrokkenheid die zowel uit zijn woorden als uit zijn non-verbale gedrag bleek. Volgens mij gebruikte Jan Terlouw ‘het touwtje dat …..’  als een metafoor voor het vertrouwen dat hij graag terug ziet in de samenleving. Het vertrouwen kan een antwoord bieden op de hedendaagse vraagstukken. Daarvoor riep hij op de eerste plaats politici op om integer, onkreukbaar te zijn en vooral uit te dragen dat zij er zijn om het publieke belang te dienen. Met daarbij de uitleg dat het publieke belang het belang is van de toekomst, van de jeugd.

Prachtig! Daar kan niemand het mee oneens zijn. We gunnen onze eigen kinderen en die van anderen een goed leven. En tegelijkertijd ervaar ik ongemak en afhankelijkheid. Kan ik – kunnen wij dan niets doen om meer vertrouwen te ontwikkelen? Zijn wij afhankelijk van politici en moeten wij wachten totdat zij de eerste stappen zetten? Nee toch? Dat wil ik niet en het is ook niet nodig. Echt, je kan zelf meer doen dan je denkt. Vertrouwen ontwikkelen zit in kleine stapjes die door iedereen te maken zijn.

‘Vertrouwen komt te voet en gaat per paard’ luidt het gezegde. Dat betekent dat er vele kleine stapjes gezet moeten worden om vertrouwen op te bouwen. Dat het kwetsbaar is en dat het vertrouwen sneller afgebroken wordt als het geschaad wordt. Best ‘hard’ werken dus.  Maar het levert ook veel op. Hoe fijn is het als je mensen om je heen hebt die je vertrouwt? Familie, vrienden en buren die je om hulp kunt vragen als dat nodig is. Bedrijven die je niet bedonderen als je iets koopt en service verlenen als er iets niet goed gaat. Bedrijven die nadenken over de impact van hun handelen op mensen, milieu en toekomst. Mensen in het onderwijs en de zorg die er echt voor jou kunnen zijn.

Klinkt fantastisch maar……….. oh, oh, oh wat is er nog veel te doen. Het vliegt mij soms aan omdat het zo veel en zo groot is. Waar moet ik dan beginnen en maakt het wel uit? Natuurlijk maakt het uit: elke bijdrage aan het ontwikkelen van meer vertrouwen maakt verschil. Want met elkaar vormen wij de samenleving. Daar zijn geen andere, boze buitenlui bij betrokken die we de schuld kunnen geven. Wij geven kleur aan de samenleving doordat we ……

  • samenleven met familie, vrienden en buren;
  • geld uitgeven aan producten die we graag willen hebben;
  • samenwerken in en rond bedrijven.

Op elk van die gebieden kan meer vertrouwen ontwikkeld worden. En het is misschien flauw maar ook hier geldt: het begint bij jezelf. Door bijvoorbeeld vriendelijk te zijn tegen familieleden, vrienden, buren, collega’s en hen te helpen als dat nodig is. Hen een compliment te geven of te bedanken als ze iets (voor jou of een ander) gedaan hebben. Op een ander gebied: je kan producten kopen bij bedrijven die je vertrouwt. Geld is een belangrijk sturingsmiddel, daarmee kan je je stem laten horen. Welke bedrijven gun jij jouw geld? Het is de laatste maand van 2016, een goede gelegenheid om na te denken over je goede voornemens voor 2017. Op welke manier wil jij een bijdrage leveren aan meer vertrouwen in Nederland?

PS. Benieuwd wat ik op dit gebied doe/ga doen? Qua financiën heb ik al meerdere jaren een bankrekening bij de Triodosbank, een topbank! Boodschappen: minimaal 10% van de boodschappen doe ik bij kleine winkeliers en op de markt. Kleding: weinig kopen en soms ‘groene’ kleding. Mensen: lokaal organiseer ik verschillende activiteiten waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Qua werk heb ik gekozen voor een organisatie (Plateau) die werkt vanuit vertrouwen en met een grote passie om impact te hebben. En verder……. veel van de mensen om mij heen houden.