De laatste weken hoorde ik meerdere mensen zeggen: “nog een paar jaar werken en dan is het straks ‘mijn tijd’. De manier waarop het werd uitgesproken, maakte indruk op me. Soms was het een verzuchtende uitspraak omdat de ‘mijn tijd’ nog zo ver weg lijkt en soms hoopvol omdat het een fijn vooruitzicht is. Maar alle mensen keken uit naar de fase van ‘mijn tijd’. Daarmee bedoelen mensen dat ze straks, na hun pensionering, eens echt gaan doen waar zij zelf zin in hebben. Dan zijn ze verlost van die dwingende baan en van alle verplichtingen die dat met zich mee brengt. Kan ik me goed voorstellen want het is niet fijn om een baan te hebben waar je niet gelukkig van wordt en die je meer energie kost dan dat het je oplevert.

15 jaar jonger

Waarom die opmerkingen me dan toch bij blijven? De reden dat ik er aan blijf denken, komt door de verwarring en verbazing die het met zich mee brengt. Ik ben verward en verbaasd dat mensen zo veel geduld hebben om te wachten. Want sommige van deze mensen hebben nog niet zo lang geleden hun 50e verjaardag gevierd. Wat bijvoorbeeld betekent dat zij 15 jaar jonger zijn dan de pensioenleeftijd. 15 jaar jonger! Dat is een lange periode waarin er veel kan gebeuren. 15 jaar, dat zijn 180 maanden, 780 weken of 5475 dagen. Ga je zo lang wachten om het jouw tijd te maken? Dat lijkt me niet, toch?

Wachten of…?

Als je niet zo lang wilt wachten, wat kan je dan gaan doen om het nu al meer jouw tijd te maken? In ieder geval geen overhaaste beslissingen of onverstandige stappen. Niet ondoordacht je baan op  zeggen om je droom te volgen  en in financiële problemen te komen doordat je bijvoorbeeld hypotheek of huur niet meer kunt betalen. Wat je wel kunt doen is:

  • onderzoeken wat jij waardevol vindt in het leven en wat je nog wilt ontdekken; rond het 50e levensjaar worden mensen zich meer bewust van de eindigheid van het leven. Dat opent de deur naar het nadenken over: wat is er nu echt belangrijk?
  • ontdekken waar deze waardevolle, nog te ontdekken zaken in je huidige leven al zichtbaar zijn; de kans is groot dat de waardevolle zaken op meerdere gebieden in je leven al aanwezig zijn maar dat je je daar nog niet zo bewust van bent. Waardevol om dit als vertrekpunt te nemen.
  • onderzoeken welke manieren er zijn om de waardevolle zaken meer ruimte te geven; dat kan op verschillende manieren: in je huidige werk, in een nieuwe functie, door te verhuizen, in vrijwilligerswerk of hobby, minder (of meer J) werken etc. Hierbij komt ook vaak een afweging tussen opbrengsten en kosten. Aan de ene kant de financiële kosten, aan de andere kant de opbrengsten qua geluk, plezier, vervulling, rust, ontspanning etc.
  • verbinden met je naasten (zowel thuis als op je werk); deel je inzichten en wensen met de mensen om je heen. Dit kan helpen om:
  • je zelfvertrouwen te vergroten;
  • antwoorden op vragen te vinden;
  • nieuwe ideeën te genereren;

Het verbinden met anderen staat hier als laatste genoemd maar je kan er ook mee starten. Bijvoorbeeld door het gesprek aan te gaan met mensen over wat waardevol is in jouw/jullie leven.

A way of life

Deze stappen heb ik zelf meerdere keren in mijn leven doorlopen. Met telkens nieuwe functies, organisaties en manieren van samenwerken. En ja, het is niet alleen maar een feestje. Het kan in de eerste fase ‘vermoeiend’ zijn om jezelf in beweging te brengen. Dan is het nog onduidelijk wat precies de volgende stap zal zijn. Nooit fijn! Maar als je die stap in het onzekere durft te zetten, ontdek je andere manieren om te kijken naar je eigen situatie, je overtuigingen en mogelijkheden. Dan volgt de energie en het zelfvertrouwen om vervolgstappen te nemen. Ik heb ontdekt dat het voor mij een ‘way of life’ is. Ik kan niet anders en heb me erbij neer gelegd dat ik elke 5 jaar opnieuw formuleer wat ik worden wil als ik groot ben J.

 

Weet jij wat je worden wilt of hoe je nu meer ‘mijn tijd’ kan creëren?

Ja? Geweldig, geniet er van en inspireer anderen mee te doen.

Nee? Laat me weten hoe ik jou kan inspireren.